help me

یکـــــی از بزرگترین قابلیتایی که در زمینه ی وب دارم اینه که وقتی به یه پســـــت میرسم میدونم که سارا تو اون پســـــت کامنت داده یا نه ... و به احتمال 88.94 درصد درست در میاد +اون احتمال خطا هم مطمئنا به خاطر اینه که یا هنوز اون پستو ندیده و یا با نویسنده خصومت شخصی داره :دی...

ایــن پســرا که هــی مینــالن ای بابــا چرا روز پســر نداریـم ، چــرا فقــط مــا بریــم سربــازی ، چــرا خـرج و مخــارج خونــه به عهــده ماســت و الـی آخـر ، اصلــا تــوجه دارن که تـــوی کنکــور جمعیـت دختــرا کلــی بیشتر از اونــاس و اونــا خیلــــی راحــت میتونــن با رتبــه ای گنــدتر بـرن دانشگـاهی که یه دختــر حتــی با اســم ذخیـره یا تکمیــل ظرفیتــم نمیتونــه رنگشــو ببینــه ؟ :|...

خـــب حالا که شمـــا وضعیــت قبولیتــونو به رخ میکشیــن ، چرا من نکشـــم ؟این شمــا و ایــن هم از قبولــی من در رشتــه ی پزشــکی :| + مامانم میگه حقتــه ، چقد بــت گفتم دارو رو بـــزن ؟ :| +پدرم هنوز هــم شدیدا در مقابل ســال دیگه خوندن مقــاومــت میکنــه ... انتخــابشم آزاده + و اینکــه خدایی دلــتون اومد منــو مردود اعلام کنیــن ؟ در حالیکه سال پیش با رتبه ی بدتر از مــن هم قبولی داشته ؟ فکـــ میکنیــن بهتر از مـــن گیرتون میــــاد ؟ هـــــــه.... بــــــرین بمیــــــــــرین کــــــــــــــــــــــــــــــامپلیتلـی دیوونـــه شــدم... کاریم نداشت...

اصــن از بــس همــه تو بیــان مودبــن و لفطـ قلــم حــرف میزنــن ، کلـــی از پســتایی که میخــوام بذارمــو فاکتــور میگیــرم :|چه وضعشــه آخه ؟ یا یه پســـتو تا تـه مینویســم بعد که خودمـ میخونمــش میگــم نه بابا ایــن چیــه نوشتـــی الان اینــا پیش خودشــون چـه فکــری میکنن ، اینه که شــرم میکنمـــو پســـت بلنــد بالامو همــراه با اندکــی فحش به خودم پاکــ میکنــم...

دو دستـــه از منفــورها هســـتن که کم کم نفرتمــو ازشون فراموش میکنـــم : یک دسته شــامل اونــایی میشــه که بعد از یه مدت میبینم تو کــارشون خیلی موفقــن یا به عبــارت بهتـــر استعداد عجیبی توی حرفه شون دارن (هر چند که کمــاکان اون قسمـت نفرت انگیزشونو از بین نبردن )و دستــه ی دوم کســـآیی رو شــآمل میشه که انقــد نفرتــم ازشون بالا میگیــره که جــای این حس با ترحــم و دلســوزی عوض میشــه...

مــن اگه عروس میشـــدم ، تصمیم داشـــتم عروسیمــونو توی کشـــتی بگیـرم ، هیچ بچــه ای رو توی شعــاع 10 کیلومتــری مراسممــون راه نمیدادم که فیلم بردارا نیــان بگـــن خانوم ایــن جــا مهد کودکــه یا عروســی ؟ :| واســـه ماه عسلمـــونم یه رستوران توی ونیــــز رو زیر نظــر داشتــم ولــــی خـــب شـــاید آقامون بخـــواد سورپرایــزم کنـــه :) آدم قــآنعـــی هســدم کـــلا...

پریشـــب میدون امـــام یه زوج خـــارجی بودن که آقــاهه قدش حول و حـــوش یکــ و نود بود و خــانمه چیــزی تو مــایه های من و مــن به چشـــم دیدم که اختلـافــ قــد زیـاد چقــدر زشــت و خجـــالت آوره اوج نــــاراحتـــی ؟ نمـــی تونم بیـــان کنــم...

نمیدونم چرا هر کی خونمون زنگـ میزنه بعد از پنج مین که باهام حرف میزنه میگه : تو نرگســـی ؟ - بله خودمم :| - وای عزیـــــــزم...ببخشید اگه نشناختمت فکر کردم خواهر کوچیکته + صــدای من انقــد لوس و چنـــدشـه ؟ :| + یه بار دیگــه تکرار شه یه فحش آبدار میــدم...